تاثیر گذاری مثبت بر ممتحن آیلتس: بررسی وضعیت عمومی

قبل از هر چیز بهتره موقعیتهای مختلف پیش روی آزمون دهنده در امتحان آیلتس را تصور کنیم

موقعیت شماره یک: شما بیرون اتاق مصاحبه نشستید. هوا گرم و کولر از کار افتاده است. ممتحن قبل از شما با 10 نفر دیگر مصاحبه کرده و شما یازدهمین نفر هستید. شما خسته از انتظار و ممتحن خسته از کار.

موقعیت شماره دو: برگه نگارش  شما (Task I & II) زیر تمام برگه ها منتظر تصحیح و نمره دهی است. بیست برگه در صف، جلوتر از برگه شما در انتظار ارزیابی ممتحن و خود ممتحن هم قبل از ورود به محل آزمون، 30 دقیقه به دنبال جای پارک گشته است.

موقعیت شماره سه: ممتحن در حال نمره دهی به مصاحبه یکی از شرکت کنندگان در حال مروره معیارهای نمره دهی و مردد در تصمیم گیری بین 6 و 6.5 یا حتی 7 است.

هر چند معیارهای نمره دهی در آزمون آیلتس محرمانه است با اینحال وب سایتهای رسمی آیلتس هم به طور ضمنی به مواردی در این خصوص اشاره می کنند که تا حدودی مسیر نمره دهی را مشخص می کند. اما آنچه که این وب سایتها بدان نمی پردازند عبارت است از جنبه هایی از نحوه مشارکت آزمون دهنده در آزمون و پاسخ دهی به سوالات که تاثیر روانی بر ممتحن و بر نمره دهی خواهد گذاشت. به عبارت دیگر، آزمون دهنده آیلتس چه کار می تواند بکند و چه رفتاری می تواند داشته باشد که تاثیر مثبتی بر ممتحن بگذارد. این موضوع ساده بسیار با اهمیت است زیرا زمانیکه ممتحن بین دو نمره شک داشته باشد و نتواند تصمیم قاطع بگیرد، اینجاست که تاثیر مثبت شما بر او وارد عمل شده و به قدرت داوری او کمک می کند تا احتمالا نمره بالاتر را برایتان در نظر بگیرد.

بخش نگارش آزمون آیلتس: بررسی  دو عامل عمومی

 – عامل اول: دست خط و ترکیب بندی رایتینگ

اولین چیزی که از نگارش، نظر ممتحن را جلب می کند، دست خط شماست. اگر دست خط شما بد بوده و پاراگراف بندی نشده باشد، دارای علامت های نگارشی مثل نقطه و علامت سوال و غیره نباشد دو حس در ممتحن ایجاد می شود:

  1. این یک نگارش بی نظم و بد خط است. (حس منفی)
  2. نویسنده (آزمون دهنده) به من (ممتحن) احترام نگذاشته و برای رابطه خواننده – نویسنده ارزشی قایل نشده است. (حس منفی)

– عامل دوم بلوغ بیان در رایتینگ

تفاوت زیادی بین ساده نویسی و کودکانه  نویسی وجود دارد. کودکانه نویسی بیش از حد ساده است. آنچه مد نظر ممتحن آیلتس است. 

نگارشی است که نشانگر بلوغ فکری نویسنده باشد، بنابراین اگر کودکانه  و عاری از بلوغ فکری بنویسید مسلما هیچ حس مثبتی در ممتحن ایجاد نخواهد شد.

اما چه عواملی نگارش را کودکانه جلوه می دهد:

  • عدم داشتن کنترل بر استفاده از گرامر
  • ندانستن لغات و عبارات کافی برای بیان تفکر خود و پاسخ به سوال
  • عدم شفاف نویسی و استفاده از نظراتی که توان کافی برای پاسخ به سوال را ندارند

دو جمله زیر را مقایسه کنید که معنی یکسانی دارند:

مصاحبه آیلتس

دو نکته عمومی مهم: هر ملاقاتی بین دو نفر یک ارتباط ایجاد می کند

نکته اول: فرض کنید شما در یک کافی شاپ هستید و فردی از میز کناری شما سر صحبت را  با شما باز می کند. احتمال دارد برای لحظاتی خود را همردیف آن فرد ببینید با توجه به اینکه هر دو در کافه هستید و مشغول خوردن یا نوشیدن. همین حس  به شما اعتماد به نفس می دهد و براحتی می توانید به احساساتتان و انتخاب کلماتتان کنترل داشته باشید.

اگر بتوانید با همان حس کافی شاپ (همردیف بودن با فرد کناری) وارد  اتاق مصاحبه شوید که قرار است با فردی مثل و همردیف خودتان (نه ممتحن)گپ و گفتی داشته باشید بسیار عالی خواهد بود. اگر بتوانید مثل یک فرد بالغ با ممتحن ارتباط برقرار کنید نه به عنوان یک دانش آموز که قرار است در برابر معلمش بنشیند، کمک زیادی به ممتحن خود کرده اید که نگاه مثبتی به شما داشته باشد و شما را هم سطح خود (از لحاظ اجتماعی) ببیند و به عنوان فردی که حضورش در اتاق مصاحبه معنی دار است.

نکته دوم: شما از لحاظ اجتماعی همردیف ممتحن خود هستید و اصلا خود را قربانی آزمون آیلتس فرض نکنید. زبان بدن شما باید طبیعی باشد. آرام باشید و با اعتماد به نفس ارتباط چشمی مناسبی برقرار نمایید. با سرعت مناسب و خیلی ریلکس صحبت کنید. نیازی به تند صحبت کردن نیست. با تغییر آهنگ کلام، احساس خود نسبت به جمله را بیان کنید زیرا این گونه صحبت کردن شخصیت و بی نظیر بودن شما را نشان میدهد.

خود شما به عنوان آزمون دهنده ممکن است تلاش کنید ریتم و زمان بندی هر بخش از سوالات را تعیین کنید و آنرا به ممحتن نیز منتقل کنید. در این حالت به ممتحن کمک می کنید تا بتواند تست را بین 11 تا 14 دقیقه تمام کند گویی دستیار او هستید. تمام اینها شخصیت شما را به ممتحن نشان می دهد و تاثیری مثبت از شما در او به جا می ماند. در نهایت اینکه ممتحن نسبت به شما احساس مثبتی پیدا می کند.

 

به ممتحن کمک کنید بازتاب حسی قویتری از شما و شخصیت شما داشته باشد.

در مصاحبه آیلتس فرصت زیادی برای صحبت در مورد خودتان، زندگی و فرهنگتان دارید. حتی اگر سوالات ممتحن مکانیکی هستند باز شما این شانس را دارید که طوری بدانها پاسخ دهید که شبیه یک مکالمه دوستانه به نظر برسند که در آن شما به ممتحن کمک می کنید شما  و کشورتان را بهتر بشناسد.

اصلا نقش یک معلم را بازی کنید. پنجره ای باشید به سوی زندگی و فرهنگتان. این نشان از اعتماد به نفس بالای شما دارد و کمک می کند همچون یک انسان واقعی به نظر برسید، یک انسان بی نظیر، نه فقط فردی که پاسخهایی مشخص و معمولی را برای سوالاتی مشخص و معمولی در مورد خودش، فرهنگش و کشورش آماده کرده است.

درست مثل شما، ممتحن امیدوار است در این مصاحبه ها فردی منحصر به فرد و به یادماندنی را ملاقات کند هر چند تمام این فرآیند در جوی رسمی در حال رخ دادن است. شما می توانید کمک کنید که ممتحن حس مثبتی نسبت به شما پیدا کند و با شما راحت باشد. به یاد داشته باشید که شما نیز همچون ممتحن و به اندازه او در این مدت کوتاه مصاحبه بر این رابطه کنترل دارید و می توانید از لحاظ حس روانی بر آن تاثیر گذار باشید اما فراموش نکنید این کنترل بر رابطه باید کاملا طبیعی احساس شود نه از روی اجبار.

خلاصه

زندگی یک تجربه اجتماعی است. شرکت در آزمون آیلتس بخشی از زندگی اجتماعی است. فراموش نکنید که همین مدت زمان کوتاه مصاحبه و همان زمانی که صرف نوشتن و در نهایت تصحیح نگارش شما می شود باز بخشی از زندگی اجتماعی است که رخ می دهد. اهمیت زیادی دارد که بتوانید این ارتباط را تا جایی که می توانید به درستی مدیریت کنید تا تاثیری مثبت بر ارزیابی روانی ممتحن از خود به جا بگذارید. هر چند هیچ یک از موارد یاد شده جز معیارهای رسمی سنجش نمره آزمون دهنده در آزمون نیستند.

تاثیر گذاری مثبت اما طبیعی بر ممتحن آیلتس ممکن است به اخذ نمرات در آزمون منجر گردد درست زمانیکه در حال سبک سنگین کردن و اخذ تصمیم در مورد نمره نهایی شماست. اگر از نظرممتحن به طریقی خردمندانه فردی بالغ، حرفه ای با شخصیتی بی نظیر و طبیعی به نظر برسید تاثیر مثبتی بر ذهن او جاری خواهید کرد در مقایسه با آزمون دهندگانی که با عدم رعایت برخی نکات ذکر شده در طول روز آزمون تاثیر منفی و خستگی را در ممتحن به جای می گذارند.

 

 

 

مطالب مرتبط

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *